MOMMY TO BE: 40 Weeks

Ja hoor, het is zo ver! We zijn de uitgerekende datum gepasseerd and I’m still going strong!

In week 39 besloot ik het vooral heel erg rustig aan te doen!  Was ik de 2 weken daarvoor nog lekker (lees: druk) bezig geweest in huis, nu besloot ik om elke andere dag niks te doen. Dus de ene dag deed ik boodschappen en dergelijke en de andere dag deed ik het dan thuis lekker rustig aan en ging ik hooguit de deur uit voor een loopje met Tijmen en Mila. Ik besloot dit vooral omdat ik merk dat ik me eigenlijk te goed voel en daardoor snel teveel hooi op m’n vork neem waardoor ik na het avondeten (of daarvoor al) compleet instortte. Niet zo handig dus. Op de controle deze week bleek Peanut wel wat meer gezakt (ik had ook wat kramp gehad dus dat hoopte ik al), maar hij/zij ligt nog steeds opzij en drukt nu dus met het koppie op m’n schaambeen ipv dat het hoofdje verder naar beneden zakt. Geen reden tot zorgen werd me verteld, dus dat maken we ons dan ook maar niet. :-)

In week 40 deed ik het net zo lekker rustig aan als in week 39. Als ik de deur uit ging deed ik dat meestal met Tijmen, want ik heb af en toe wat last van m’n heup en als ik dan een stap zet lijkt het net of ik er een beetje doorheen zak. Dat maakt me soms wat onzeker (ik zie mezelf al liggen midden in de winkelstraat) dus dan is het fijner als er even iemand mee is. Ook wel weer erg gezellig om dingen samen te doen ipv alleen. Tijdens de controle was Peanut wéér wat verder ingedaald, maar nog steeds niet helemaaaal. Ook stond deze week in het teken van Tijmens verjaardag, want 17 april werd hij alweer 27 jaar! Op die datum was ik natuurlijk uitgerekend dus een groot feest zat er niet in, maar ik had wel een taart gemaakt om het niet helemaal ongemerkt voorbij te laten gaan.

Lichamelijk gaat het nog behoorlijk goed. Ik had de afgelopen week ook een aantal keer wat gerommel gehad in de avond, maar dat trok na 1,5 tot 2 uurtjes weer weg. Verder merk ik dat m’n buik echt te groot aan het worden is voor mijn kleine lijfje. Dit klinkt wel weer heel dom, maar ik ben best klein (1m61) en merk nu bijvoorbeeld tijdens een harde buik dat ik vrijwel geen adem kan halen omdat mijn ribben en longen geen kant op kunnen. Dus dan zit ik doodstil te wachten en te hopen dat het gauw wegzakt zodat ik weer kan ademhalen. Bij de volgende controle ga ik dit ook wel even aankaarten, aangezien ik er soms ook een beetje paniekerig van kan worden; Stel dat het niet snel weer wegtrekt dan zit ik al die tijd dus zonder lucht.. Nou ja, we gaan gewoon wel weer zien wat ze zeggen. :-) Verder gaat het wel goed moet ik zeggen, ik ben alleen wat sneller vermoeid (zal ook wel met het ademtekort te maken hebben) en heb wat last van m’n bekken in de ochtend als ik wakker word.

En dan is het nu tijd voor de allerlaatste buikfoto, ronder dan ooit! :-D

En nu is de grote vraag, gaat er nog een update komen of is dit de allerlaatste?! Ook als er nog wel een update komt, denk ik dat er in elk geval geen buikfoto meer zal komen. Laten we gewoon allemaal heel hard hopen dat de volgende update een voorstel-artikel is van Peanut, dat zou ik toch wel erg fijn vinden hoor, hahaha. Bedankt weer voor het meelezen en tot gauw!

Een gedachte over “MOMMY TO BE: 40 Weeks

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s