MOMMY TO BE: 36 weeks

Hallo zwangerschapsverlof! <3 Oké, dit zeg ik nou wel zo enthousiast, maar ik zal je eerlijk zeggen dat ik me na 1 dag al verveelde.. Hahaha. Ik ben niet zo het type van stilzitten en vind mijn werk gewoon te leuk. Maar goed, daarvoor zijn we hier nu niet. ;-)

Week 35 kwam de Kraamhulp langs voor de kennismaking en intake. Was ik vooraf nog zo zenuwachtig over hoe het met Mila zou gaan, smolten mijn zorgen weg als sneeuw voor de zon toen de Kraamhulp binnenkwam. Mila kan best opdringerig zijn en aandacht vragen (eisen) van bezoek, maar de Kraamhulp vloog gelijk op haar af en ging met haar knuffelen en vond het geen probleem dat Mila zo enorm kan likken aan handen etc. Je snapt het, die vrouw mag nooit meer bij me weggaan. Naast de klik die Mila met haar had, had ik ook zeker een klik met haar en dat was een behoorlijke geruststelling aangezien ik stiekem best een beetje op zag tegen een ‘vreemd’ persoon die bij me in huis moet komen. Maar ik zie dit echt helemaal zitten, dus nu hopen dat alles verder volgens plan verloopt. :-) Ook hadden we weer een controle bij de Verloskundige. We bespraken het geboorteplan, ookal staat daar eigenlijk niet veel bijzonders in. Maar wel even goed om dingen een keer door te kunnen nemen en te bespreken, dan staan we misschien niet helemáál voor allemaal verrassingen straks.

Week 36 was dus mijn laatste werkweek, ookal werkte ik die week nog maar 2 dagen ipv 4. Hoefde ik niet gelijk Cold Turkey af te kicken. ;-) Op m’n laatste dag trakteerde ik op taart en werd ik als verrassing uitgeroepen tot werknemer van de maand, compleet met een button die ik mocht opspelden. Dus dat was wel een erg leuke dag! Het weekend aan het eind van die week had ik een diner voor mijn zusje’s verjaardag en dat was onwijs gezellig. Ik had alleen wel rugpijn de volgende dag omdat we de hele avond aan tafel zaten en dan heb je iets minder mogelijkheden als het gaat om van houding veranderen tijdens het zitten. Maar het was het allemaal waard want het was echt een enorm leuke avond. ;-)

Lichamelijk gaat het nog steeds heel goed. Ik begin wel wat last van m’n bekken te krijgen, maar eigenlijk niet echt noemenswaardig als ik heel eerlijk ben. Zodra ik er last van begon te krijgen heb ik ook gelijk tips gevraagd bij de verloskundige en die volg ik nu braaf op. Het zal niet zorgen dat de klachten weggaan, maar ik heb wel het idee dat het niet erger is geworden dus dat is heel fijn! Verder merk ik dat m’n buik echt enorm wordt. Ik heb er geen last van ofzo, het zit me niet in de weg, maar op het moment dat ik een harde buik heb voelt het wel of mijn ribben te weinig ruimte hebben en dat is soms lastig met ademhalen. Maar ook die harde buiken duren geen eeuwigheid, dus zodra het weer wegtrekt is er niks aan de hand. Al met al kan ik dus eigenlijk nog steeds zeggen dat alles heel erg goed verloopt!

En dan nu alle aandacht voor Bollo! Hahaha. Wat een buik hè, niet te geloven! Ik zal het straks nog gaan missen denk ik wel eens. Alhoewel ik het niet zal missen dat mensen alleen nog maar naar je buik kijken en vergeten dat je ook nog gewoon een gezicht hebt. Of dat ze je buik aaien.. Mila zou dat geaai heerlijk vinden, maar ik ben daar dus geen fan van. Hahaha.

Dit was de update weer voor deze keer! Dit weekend zit ik alweer op 37 weken, wat betekent dat ik thuis zou mogen bevallen als de baby besluit dat het tijd is om te komen! Wel een gek idee hoor, de tijd is echt zó snel gegaan! Gisteren hebben we de laatste echo gehad en vanaf nu zal ik wekelijks bij de Verloskundige terugkomen voor controle. Het eind is nu dan echt in zicht, aaah, spannend! Tot snel weer! xo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s