MOMMY TO BE: 20 Weeks

Oeps, een weekje te laat, snorrie! Vorige week had ik een beetje zorgen om ons puppekind, die heeft namelijk een heel vervelende wond aan haar pootje die niet gehecht kon worden. Dus dat was in de weer met zalf, verband, een kap en uit eindelijk een schoentje. Het is er toen dus ook niet van gekomen om de 20 weken update online te zetten. Dus hier is dan eindelijk de update voor jullie! ;-)

Week 19 stond voor ons in het teken van de 20 weken echo. De laatste keer dat we Peanut zagen was met 9 weken en in de tussentijd hebben we het hartje wel een aantal keer gehoord, maar we hadden er natuurlijk nog steeds het beeld van een ‘pinda’ bij. Ik was natuurlijk ook een beetje zenuwachtig omdat tijdens de 20 weken echo ons kindje uitgebreid nagekeken zou worden, de orgaantjes en alles zouden gechecked gaan worden, dus natuurlijk zit je dan met een beetje spanning of alles wel goed is.

Op zaterdag 5 december stond de echo gepland en na de echo bleek dat het hoofdje en het buikje van Peanut wat buiten de ‘norm’ vielen qua grootte. Dat betekende een doorverwijzing voor een extra echo bij de gynaecoloog. Daarvoor zouden we de week er op een oproep krijgen. Maandagochtend werd ik gelijk gebeld dat ik die middag in het ziekenhuis moest zijn, een ziekenhuis dat niet bij ons in de buurt lag, maar bijna een uur verderop. Dus Tijmen en ik moesten hals over kop vrij nemen op ons werk om die middag naar de afspraak te kunnen.Uit deze echo bleek dat niet alleen het hoofdje en buikje, maar Peanut in het geheel wat groter is. Qua groei loopt hij/zij eigenlijk een weekje voor, maar ze vertelden ons dat er verder gelukkig niks te zien was dat reden tot ongerustheid gaf. Wat nu de planning is dat ik begin januari een suikertest moet laten doen in het ziekenhuis en dat er met 30 en 36 weken extra groei-echo’s gemaakt gaan worden. Alles wordt dus goed in de gaten gehouden, dus ik maak me verder ook geen zorgen.

Opzich voelde ik me het weekend van de echo’s goed, maar toen we die maandag na de tweede echo thuis kwamen was ik ineens gesloopt. Dus waarschijnlijk zat er toch ergens in mijn onderbewustzijn best wat spanning die er nadien uit kwam. Maar ik moet zeggen dat ik me er nu goed onder voel. Het feit dat de verloskundige ook geen noodzaak ziet om de suikertest direct te laten afnemen is voor mij ook wel weer een geruststelling dat ik me er niet al te druk om moet maken.

Natuurlijk hebben we de 20weken-echo met veel plezier ervaren en hebben we ook veel gelachen om de bewegelijkheid van Peanut. We gingen met een stapel foto’s naar huis, waar onderstaande mijn favoriet van is. De “vlek” boven het neusje is een vuistje, wat erg grappig is want als ik in bed lig, lig ik ook vaak met mijn handen bij mijn gezicht.

IMG_0841

Week 20 stond vooral in het teken van wat rustiger aan doen. Ik merk toch wel aan mijn lichaam dat niet alles meer even makkelijk gaat en dat ik het soms echt even rustig aan moet doen. Ik heb besloten dat ik minder lange dagen ga maken en in principe van 9:00 tot 13:00 werk. Dat komt neer op zo’n 1-2 uur minder per dag, alhoewel dat ook wisselend is. Als het goed gaat kan ik natuurlijk ook langer blijven, maar iedereen weet dat ik in principe om 13:00 weg ga en dan hoef ik er niet over in te zitten dat ik weer moet vragen of ik wat eerder weg kan.

Ik prijs me gezegend met het feit dat ik tot nu toe weinig negatieve zijaspecten van zwangerschap heb hoeven meemaken en de rugpijn is gelukkig ook nog niet continu aanwezig. Het is mooi dat ik er nu rekening mee kan houden dat als ik mijn grens over ga, de pijn de dag daarna zo hevig is dat ik nog geen tafeltje kan afstoffen. Dus nu ga ik bijvoorbeeld uit mijn werk eerst even wat eten, dan douchen&omkleden en dan een half tot anderhalf uur op bed liggen om m’n lichaam (m’n rug) rust te geven. Ik merk dat ik daar erg veel baat bij heb en dat ik het werken dan ook de dag daar na weer beter kan volhouden dan wanneer ik gewoon 2 dagen door ging en dan mijn vrije dag gebruikte om weer wat op te laden voor de volgende 2 werkdagen.

Naast de klachten ook hele leuke dingen, namelijk dat Peanut echt non-stop beweegt! Ik voel echt de hele dag door beweging, zo leuk! Tijmen heeft het inmiddels ook al meerdere keren duidelijk gevoeld en dat is zo bijzonder om mee te maken! Ook voor ons wel weer een bevestiging dat een zekere mini het goed heeft daarbinnen! Ik voel het ook duidelijk op mijn werk. Als ik bijvoorbeeld even stil sta (ik loop verder eigenlijk non-stop tijdens het werken) dan begint er gelijk iemand te bewegen, soms lijkt het haast alsof Peanut vindt dat ik door moet werken. :-) Ik kan erg genieten van die kleine leuke momentjes kan ik je vertellen!

Dan zal ik nu de traditie van de afgelopen updates natuurlijk trouw doorzetten met een foto van de buik! (Sorry weer erg korrelig, waarom is het alsmaar zo donker buiten?!?!)


In de komende weken kan ik mijn nieuwe relaxte ritme hopelijk vasthouden zodat ik straks het nieuwe jaar lekker uitgerust kan beginnen. Er staat nog wel veel op de planning dus ik moet goed oppassen dat ik niet weer over m’n grens ga, maar Tijmen helpt me daar gelukkig ook in.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s